บทสรุปของเหตุการณ์ระหว่าง นก – ติ๊ก จากเพื่อนสมาชิกในบ้าน และภารกิจ “ ข้าวหลาม 100 กระบอก ”
เหตุการณ์เมื่อ วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2549

เข้าสู่กลางดึก ติ๊กได้นำเหตุการณ์ระหว่างเธอและ นกมาปรึกษากับเพื่อน ๆ บอมเบย์ ก็มองทะลุถึงปมปัญหาที่เกิดขึ้น และพูดเปรียบเปรยถึงปัญหาว่า เป็นเพียงจุดเล็ก ๆ ของมดแดงบนโลก ไม่ต้องไปคิดมาก อย่าไปอ่อนไหวตาม และบอมเบย์เชื่อว่า หมอนกเป็นคนร้ายที่ดี คือเป็นคนที่พูดร้าย แต่เป็นคนดี

หลังจากอาหารเย็น ครูฝึกได้มอบหมายภารกิจให้สมาชิกช่วยกันเผาข้าวหลาม ให้ได้ครบตามจำนวน 100 กระบอก ให้เสร็จก่อน 6 โมงครึ่ง ของเช้าวันรุ่งขึ้น ซึ่งจะมอบให้แก่เด็กที่อยู่ห่างไกลจากบริเวณนี้ แต่โอ้ก็อดพูดไม่ได้ว่า “ น้องอะไรมันอยากกินข้าวหลามว่ะ ” สมาชิกหลายคนได้เรียนรู้วิชาการหุงข้าว แต่ก็ไม่สามารถนำความรู้ดังกล่าว ไปใช้กับการเผาข้าวหลามได้ ปัญหาที่เกิดขึ้นจึงตามมาคือไฟรง ทำให้ข้าวหลามไหม้ ซึ่งพวกเข้าต้องหาวิธีแก้กันต่อไป ส่วนอีกด้านหนึ่งกำลังวุ่นวายกับการใส่ส่วนผสมข้าวหลามลงในกระบอก เป็นคู่กรณีเดิมคงหนีไม่พ้น “ นุ้ย ” และ “ ปุ๋ย ” ที่มีความขัดแย้งเรื่องส่วนผสมที่ปุ๋ยต้องการใส่น้ำกระทิเพิ่ม แต่นุ้ยกลับเห็นว่า น้ำกระทิที่ใส่ไปเพียงพอแล้ว ปุ๋ยเองพยามยามอธิบายเหตุผลของเธอในเชิงคณิตศาสตร์ ซึ่งนุ้ยเองคงอึ้ง ๆ อ้ำ ๆ กับคำอธิบายของเธอ การสนทนาครั้งนี้จบลงพร้อมกับสียงดีใจของเพื่อน ๆ อีกกลุ่มที่กำลังเผาข้าวหลามกันอยู่ และพบว่ามันสุกแล้ว ทุกคนได้ชิมรสชาติของข้าวหลามกันคนละนิดคนละหน่อย และลงความเห็นว่า ‘ อร่อย ” และนกนำความรู้สึกนั้นมาบอกให้นุ้ยได้รับรู้ในห้องนอน จากรสชาติของข้าวหลามที่ทุกคนได้ชิม ต่างทำให้ทั้งนุ้ยและปุ๋ยมั่นใจในส่วนผสมที่ตัวเองได้ใส่ลงไป